ละครของผู้ถูกดขี่คืออะไร?
ทำความรู้จักกับกระบวนการละครที่เปลี่ยนผู้ชมให้กลายเป็นผู้แสดง และใช้ละครเป็นเครื่องมือในการหาทางออกจากการกดขี่ และการเรียนรู้ร่วมกันของชุมชน

ละครของผู้ถูกกดขี่ (Theatre of the Oppressed) เป็นกระบวนการละครที่คิดค้นโดย ออกัสโต บูอาล นักการละครชาวบราซิล ในช่วงทศวรรษ 1960s โดยมีรากฐานมาจากแนวคิดการศึกษาเพื่อปวงชนของ เปาโล แฟรเร กระบวนการนี้มีเป้าหมายหลักคือการเปลี่ยนผู้ชมให้กลายเป็นผู้แสดง หรือที่เรียกว่า "spect-actor" โดยเชิญชวนให้ผู้ชมเข้ามามีส่วนร่วมในการแสดง ไม่ใช่แค่นั่งดูอย่างเฉยเมย ละครของผู้ถูกกดขี่ประกอบด้วยเทคนิคหลากหลาย เช่น: 1. ละครแทรกสด (Forum Theatre) - ละครที่แสดงสถานการณ์การถูกกดขี่ แล้วเชิญผู้ชมขึ้นมาแทรกสดเพื่อหาทางออก 2. ละครปฏิบัติการสด (Invisible Theatre) - การแสดงในพื้นที่สาธารณะโดยที่ผู้คนไม่รู้ว่ากำลังดูละคร 3. สายรุ้งแห่งความปรารถนา (Rainbow of Desire) - เทคนิคที่ใช้สำรวจความรู้สึกและความปรารถนาภายใน ที่มาร็องดู เราใช้กระบวนการเหล่านี้เพื่อทำงานกับชุมชนต่าง ๆ ในการต่อสู้กับความไม่เป็นธรรมทางสังคม
