ร่างทรงจำ : ห้องปฏิบัติการละครชีวประวัติและความทรงจำร่วม

เต้นรำไปกับชีวิตของคุณ!
กล้าที่จะสื่อสารบางสิ่งต่อสาธารณะ โดยไม่จำเป็นต้องเปิดเผยตัวตนส่วนลึกทั้งหมดของตนเอง

ในการอบรมครั้งนี้ ผู้เข้าร่วมจะได้เรียนรู้พื้นฐานของ “ละครชีวประวัติ” อย่างลึกซึ้ง ทั้งในด้านวิธีการ กระบวนการ และการแสดงออกเชิงศิลปะ ละครชีวประวัติคือการทำงานกับเรื่องเล่าชีวิตจริง อัตชีวประวัติ และเรื่องแต่งที่อ้างอิงจากตัวตนและประสบการณ์ของเราเอง

การอบรมนี้ยังชวนสำรวจว่า ความทรงจำและอารมณ์ส่วนบุคคลนั้น ถูกหล่อหลอมโดยโครงสร้างทางสังคม ความสัมพันธ์ และประวัติศาสตร์ร่วมของผู้คนอย่างไร

ละครชีวประวัติไม่ใช่การบำบัดบาดแผลทางจิตใจ แต่มีคุณสมบัติในการเยียวยา ช่วยให้ผู้คนที่ผ่านประสบการณ์วิกฤตสามารถฟื้นคืนพลัง เรียนรู้ความเห็นอกเห็นใจ สร้างความหวัง และความรู้สึกเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน

ละครชีวประวัติช่วยให้เราได้รู้จักตัวเอง ภายในพื้นที่ที่ปลอดภัย มีระยะห่าง และเอื้อให้เราซื่อตรงต่อความรู้สึกของตนเอง

เราจะร่วมกันสร้าง “ภาษาการเคลื่อนไหว” และองค์ประกอบการแสดงที่ตั้งอยู่บนประสบการณ์ชีวิต มุมมองต่อโลก อารมณ์ เรื่องเล่า ความทรงจำ ภาพถ่าย ดนตรี อาหาร รวมถึงวัตถุและเครื่องมืออีกมากมาย

จากนั้น เราจะค่อย ๆ ประกอบสร้างฉากเล็ก ๆ ผ่านกระบวนการ collage เชิงสุนทรียะ ให้กลายเป็นฉากที่ทรงพลังและมีความหมายสำหรับเรา และสามารถสื่อสารต่อผู้ชมซึ่งอาจเป็นครอบครัวหรือเพื่อนของเราได้

หัวข้อที่อาจนำมาทำงาน ได้แก่ ครอบครัว มิตรภาพ บ้าน บรรพบุรุษ รักแรก และหัวข้ออื่น ๆ อีกมากมาย

ใน Writing Lab เราจะร่วมกันเก็บรวบรวมเรื่องเล่าที่จะถูกนำมาทำให้มีชีวิต ผ่านการเล่นเชิงสร้างสรรค์

สิ่งสำคัญคือ เราไม่ได้เล่น “ชีวิตส่วนตัวจริง ๆ” ของเราโดยตรง แต่ใช้ภาษาทางศิลปะของละครเพื่อสร้างเรื่องเล่าใหม่ร่วมกัน เปลี่ยนจาก “ฉัน” ไปสู่ “ตัวละครทางศิลปะ” ที่ไม่ระบุตัวตน

เราจะทดลองนำความฝันของเราขึ้นสู่เวทีอย่างสร้างสรรค์ พร้อมทั้งก้าวข้าม “ตำรวจในหัวของเรา” ตามแนวคิดของ ออกัสโต บูอาล

** การอบรมเป็นภาษาอังกฤษและไทย