อาจารย์ใหม่...ไฟแรงเฟร่อ
บทละครของ มาร็องดู เธียร์เตอร์ พ.ย. 2558 

ฉาก ๑ ห้องประชุม

ตัวละคร แพททริค คณบดี พิ้งค์กี้ วิภา วุฒิ
 
อ. แพททริค   	และนี่คือผลของการเปรียบเทียบหลักสูตรเก่าและหลักสูตรใหม่ครับ ไม่ทราบว่าอาจารย์ท่านอื่น ๆ เห็นว่าอย่างไรบ้างครับ
(ทุกคนเงียบ ได้แต่มองหน้ากัน , อ.วุฒิและอ.ภา สีหน้าไม่พอใจ)
อ.แพททริค    	ถ้าอาจารย์ท่านอื่น ๆ ยังไม่เห็นภาพ เดี๋ยวผมมีเอกสารชิ้นนึงจะให้อาจารย์ทุกท่านดูครับ รบกวนรอสักครู่นะครับ
(แพททริคเดินออกจากห้องไป)
อ. วุฒิ           	(กระซิบถามอ.วิภา) นี่ คุณว่ามันเป็นจะใช้ได้หรอ
อ.วิภา           	(กระซิบ) ภาว่ามันไม่น่าจะเวิร์คนะคะ และไหนเราจะต้องจัดคอนเสิร์ตให้นักศึกษา ทำมคอ. งานเดิมของพวกเราก็เยอะแยะอยู่แล้ว จะต้องมาทำหลักสูตรใหม่ทำไมให้วุ่นวาย (หันไปกระซิบถามอ.พิ้งค์กี้) ใช่มั้ยคะพี่พิงค์กี้
 (พิงค์กี้ไม่ได้ตอบวิภา, หันมองตามอ.แพททริค, มีทีท่าเห็นด้วยกับความคิดอ.แพททริค, วิภาหงุดหงิดนิดนึง, แพททริคเดินเข้ามา)
แพททริค       	(แจกเอกสาร) นี่คือสถิติผลการศึกษาของนักศึกษาที่จบไปครับ จะเห็นว่า ไม่ได้มาตรฐานเลย เมื่อเปรียบเทียบกับมหาวิทยาลัยอื่น ๆ
วิภา              	(พูดแทรก, เสียงแข็ง) สถิติพวกนี้ มันน่าเชื่อถือหรือเปล่าคะ คุณไปเก็บข้อมูลตอนไหน ทำไม พวกเราไม่เคยทราบเลย การสุ่มตัวอย่าง ขนาดประชากรเป็นอย่างไร ทำไมพวกเราไม่เคยรู้ และอีกอย่างนะคะ ตลอดเวลาที่ผ่านมา นักศึกษาที่จบไปของเราก็ล้วนเป็นนักดนตรีแนวหน้าในประเทศไทยทั้งนั้น แล้วคูณจะมาบอกว่า หลักสูตรเก่าที่พวกเราสอนกันมา มันไม่ดีได้ยังไงคะ
วุฒิ               	(พูดเสริม) ใช่ครับ นี่คุณกำลังจะบอกหรอครับว่า หลักสูตรที่พวกผมใช้สอนกันมาเป็นสิบปียี่สิบปีเนี่ย  มันใช้ไม่ได้หรอครับ ผมสอนที่นี่มาก่อนคุณ ก็ไม่เคยจะเห็นปัญหาอะไรเลย
แพททริค       	แต่อันนั้นเป็นหลักสูตรที่เก่ามานานแล้วนะครับ
วิภา              	แล้วไอ้หลักสูตรใหม่ของคุณมันจะใช้ได้กับที่นี่หรอ นี่ประเทศไทยนะ
คณบดี         	(แทรกขึ้นมา) เออ อาจารย์ทุกท่านคะ คือ คณบดีเป็นคนมอบหมายให้อ.แพททริครับผิดชอบแผนงานหลักสูตรใหม่ ไม่ว่ายังไง พวกเราก็ต้องทำตามวิสัยทัศน์ของคณะเรานะคะ มุ่งพัฒนา ไม่หยุดยั้งนะคะ สำหรับการประชุมวันนี้ มีวาระอะไรอื่นอีกมั้ยคะ ...(อ.ทุกคนส่ายหน้า) ถ้าไม่มีแล้ว งั้นคณบดีขอปิดการประชุมวันนี้แค่นี้ก่อนนะคะ
อ. ทั้งสาม      	ขอบคุณท่านคณบดีค่ะ
(ทุกคนแยกย้ายกลับ วุฒิ วิภา พิ้งค์กี้ เดินออกไปด้วยกัน, วุฒิกับวิภาบ่น, แพททริคเดินตามไปคุยกับคณบดี, วิภาสังเกตเห็นแพททริคไปคุยกับคณบดี)

ฉาก ๒ ห้อง อ.วุฒิ

ตัวละคร อ.วุฒิ แพททริค
 
อ.แพททริค ไปหาอ.วุฒิที่ห้อง
(เสียงเคาะประตู)
 
อ.วุฒิ            	เชิญ
(เมื่ออ.วุฒิเห็นว่าเป็นองแพททริคจึงมีสีหน้าเปลี่ยนไป)
แพททริค       	สวัสดีครับ อ.วุฒิ ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับอาจารย์วุฒินิดหน่อยครับ
อ.วุฒิ            	ออ โอเค ๆ นั่งก่อนสิ
(แพททริคนั่งลงเก้าอี้ตรงข้ามอ.วุฒิ)
อ.วุฒิ            	ว่ามา มีเรื่องอะไรอยากจะกับผมงั้นหรอ
แพททริค       	คือ ผมอยากจะมาปรึกษาเรื่องหลักสูตรใหม่ที่ผมทำครับ ว่าทำไมอาจารย์ท่านอื่น ๆ ถึงไม่ยอมรับมัน
อ.วุฒิ            	ก็คุณเล่นไปทำเองคนเดียวแบบนั้น อาจารย์ท่านอื่น ๆ เขาก็ต้องไม่พอใจคุณทั้งนั้นแหละ ผมเองในฐานะหัวหน้ากรรมการหลักสูตรเอง ก็ยังไม่พอใจเลย
แพททริค       	(เถียง) แต่ผมเห็นว่าหลักสูตรเก่ามันมีปัญหาจริง ๆ
อ.วุฒิ            	(โมโหขึ้น) ปัญหาอะไร ผมสอนที่นี่มานานกว่าคุณ ผมรู้จักที่นี่ รู้จักนักเรียนของผมดีว่าพวกเขาเป็นยังไง และอีกอย่างการที่คุณนำหลักสูตรใหม่ไปเสนอตรงกับคณบดีเลยเนี่ย มันสร้างความไม่พอใจให้อาจารย์ทุกท่าน อ.วิภาที่เป็นรองผมเขาก็ไม่พอใจ ผมเป็นหัวหน้างานหลักสูตร การทำแบบนี้ มันเรียกว่า ข้ามหน้าข้ามตากัน
แพททริค       	(เถียง) ผมแค่ทำไปตามหน้าที่เท่านั้น แล้วแบบนี้ตกลงทุกคนมีปัญหากับหลักสูตร หรือมีปัญหากับผมกันแน่
อ.วุฒิ            	(โมโหอีก) ยังจะมาถามอีก หน้าที่อะไร ที่มึงทำแบบนี้ มันข้ามหน้าข้ามตากู นี่มึงไม่เห็นหัวกูเลยใช่มั้ย        	
แพททริค       	(ลุกขึ้น) ผมว่า ผมคงคุยกับคุณไม่รู้เรื่องแล้ว ผมขอตัวก่อนนะ
อ.วุฒิ            	(ไล่) เออ ไปเลย

ฉาก ๓ ห้องพักอาจารย์

ตัวละคร วิภา พิ้งค์กี้ วุฒิ แพททริค
(วิภากับพิ้งค์กี้เดินคุยกันเข้ามา จะไปนั่งตรงเก้าอี้ชิบชา, ถือถ้วยชาคนละใบ)
วิภา              	นี่นี่นี่ ชาเนี่ย อิมพอร์ตมาจากอังกฤษเลยเชียวนะคะ พี่พิ้งค์กี้ ลองดมดูสิคะ หอมมั้ยคะ (ยื่นถ้วยชาให้พิ้งค์กี้ดม)
พิ้งค์กี้            	หอมจริง ๆ ด้วยค่ะ วิภา พี่นี่ได้กลิ่นลอนดอนเลยล่ะค่ะ
วิภา              	เนอะ เนอะ เนอะ
(อ.วุฒิเดินเข้ามา, วิภาเห็น)
วิภา              	อ้าว สวัสดีค่ะ พี่วุฒิ
วุฒิ               	(รีบวิ่งเข้ามานั่งคุยกับกลุ่ม) คุณรู้มั้ย ว่าเมื่อกี้ ใครมาหาผม ไอ้เจ้าอาจารย์กับหลักสูตรใหม่น่ะ
วิภา              	(ตกใจ, เสือก) หา อย่าบอกนะว่า เป็นเจ้าอ.แพททริคนั้นน่ะ
วุฒิ               	ใช่เลย !
วิภา              	(ลากเก้าอี้เข้ามาใกล้) มา เมาท์ !
วุฒิ               	ก็เนี่ย เมื่อกี้หมอนั่น เข้ามาถามผมว่า ทำไมพวกเราถึงไม่ยอมรับหลักสูตรใหม่ของมัน
วิภา              	ฮะฮะฮ่า ช่างกล้าเนอะ ถามมาได้ หึ ก็เล่นเอาไปทำเองเออเองคนเดียวแบบนั้นหนะ (นึกขึ้นได้) เออนี่ วันก่อนหนะนะ หลังประชุมเสร็จ ภาแอบเห็นค่ะ ว่าเจ้าแพททริคนั้น เดินตามไปคุยกับคณบดีอยู่นานสองนานเลยละค่ะ
วุฒิ               	หึ สงสัยจะเลียแข้งเลียขา
วิภา              	ใช่ค่ะ อาจารย์ที่เพิ่งจบมาจากเมืองนอกก็แบบนี้แหละค่ะ คงหาคณบดีเป็นพวก
วุฒิ               	งานถนัดเขาหละ
วิภา              	แล้ว ...พี่พิ้งค์กี้ล่ะคะ คิดว่ายังไง
พิ้งค์กี้            	(สะดุ้ง) เออะ เออ พิ้งค์กี้ว่า เขาก็ดูมีความพยายามดีนะคะ
วุฒิ               	(ตะคอกใส่พิ้งค์กี้) เลียแข้งเลียขาน่ะดิ
วิภา              	(ตะคอกใส่พิ้งค์กี้) ข้ามหน้าข้ามตาละสิไม่ว่า
(พิ้งค์กี้หงอย, แพททริคเดินผ่านมา, ทุกคนหยุดสนทนา, ก้มหน้าก้มตาจิบชา, สายตาเหลือบมองตามหลังแพททริคจนแพททริคออกจากฉากไป)
วุฒิ               	เฮ้อ เห็นหน้ามันแล้ว ชาชืดเลย
วิภา              	ใช่ค่ะ จิบชาไม่อร่อยเลย
(ทุกคนลุกออกจากฉากไป)
 
ฉาก ๔ ห้องคณบดี

ตัวละคร คณบดี แพททริค
 
แพททริค       	ขออนุญาตนะครับ
(แพททริค เดินเข้าไปในห้องคณบดี)
คณบดี         	จ๊ะ มีอะไรหรือจ๊ะแพททริค
แพททริค       	คือ ผมจะมาขอลาออกครับ
คณบดี         	(ตกใจ) หา อะไรนะ เดี๋ยวนะคะ นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะ คือ พี่ยังไม่ได้ตั้งตัว
แพททริค       	ในเมื่อผมทำหลักสูตรใหม่ให้แล้ว ไม่มีใครที่นี่เห็นคุณค่าของมัน ผมก็ไม่รู้ว่าผมจะอยู่ที่นี้ต่อไปเพื่ออะไรครับ
คณบดี         	มันไม่มีทางอื่นเลยหรอคะ พี่เองก็ไม่อยากให้แพททริคไปนะคะ โปรไฟล์แบบอ.แพททริคเนี่ย หาไม่ได้ง่าย ๆ เลย ทั้งคุณวุฒิ ทั้งหน้าตา...
แพททริค       	เพื่อความสบายใจของผม ผมขอลาออกจะดีกว่าครับ
คณบดี         	(ถอนหายใจ) ในเมื่อแพททริคสบายใจที่จะลาออก พี่ก็คงห้ามอะไรไม่ค่ะ
แพททริค       	ขอบคุณครับ
คณบดี         	ค่ะ ลาก่อนค่ะ
(แพททริคออกจากห้องไป)
 
ฉาก ๕ โต๊ะกลุ่มนักเรียน
ตัวละคร นักศึกษา ๓ คน (ที มีด โอะ), แพททริค
 
(นักศึกษาสองคนเดินเข้ามาในฉากฝั่งเดียวกัน)
 
ที                  	โอ้ย อิ่มจังเลย ข้าวกลางวัน (โอะเดินเข้ามา, ทีเห็นโอะ) อ้าว โอะ หวัดดี มามา นั่งนั่ง
(ทั้งสามคนนั่ง)
โอะ               	เออ นี่ ทุกคน ทำการบ้านไอ้วิชา เตอรี่
มีด, ที           	เตียรี่ !!!
โอะ               	เออ ๆ ๆ นั่นแหละ เตียรี่ ก็เตียรี่ ทำกันไปถึงไหนแล้วอะ
มีด               	ของฉันอยู่ในขั้นตอนอยู่อะ ใกล้เสร็จแล้ว นี่นะตั้งแต่มีอ.แพททริคมาสอนเนี่ย ฉันเข้าใจขึ้นเยอะเลย
โอะ               	ใช่ ๆ นี่ฉันน่ะเรียนมาสี่ปี เพิ่งจะได้มาเข้าใจก็ตอนนี้แหละ
มีด, ที           	โห้ย นี่มันก็ปีสี่แล้วนะโอะ
มีด               	เออ อาจารย์แพททริคเคยบอกว่า ถ้าเรามีตรงไหนยังไม่เข้าใจ หรืออยากเรียนเพิ่ม ให้ไปขออาจารย์เมคอัพคลาสได้นะ
ที                  	งั้นเราไปขออาจารย์นัดเรียนเพิ่มกันเลยดีกว่า
(แพททริคอุ้มกล่องเอกสารเดินผ่านมา)
นักศึกษาสักคน  อาจารย์ผ่านมาพอดีเลย
ทั้งสามคน     	สวัสดีครับ/ค่ะ อาจารย์
โอะ               	นี่พวกเรากำลังจะไปขอเมคอัพคลาสกับอาจารย์เพิ่มพอดีเลย
ที                  	แล้วนี่ อาจารย์หิ้วของเยอะแยะจะไปไหนอะครับ
แพททริค       	คือ ผมคงสอนพวกเธอต่อไม่ได้แล้วนะ
ทั้งสาม          	อ้าว ทำไมละครับ/คะ อาจารย์
แพททริค       	คือ อาจารย์ได้ยื่นใบลาออกกับทางคณบดีแล้ว หวังว่าพวกเธอคงจะเข้าใจครูนะ ขอให้ทุกคน โชคดี อาจาย์ไปหละ
(แพททริคออกจากฉากไป)
มีด               	เฮ้ย นี่มันเกิดอะไรขึ้นวะ ทำไมจู่ ๆ อาจารย์ถึงมาลาออกแบบนี้
ที                  	เอางี้ พวกเราไปถามอาจารย์ท่านอื่น ๆ เถอะ
โอะ               	เออ ช่าย ช่าย ช่าย
สามคน         	(พร้อมกัน) งั้นเราไปถามอาจารย์ท่านอื่นกัน
(มีด ทีเดินออกจากฉากฝั่งซ้ายเวที, โอะเดินออกฝั่งขวาเวที, สักพักทีและมีดสังเกตเห็นว่าโอะไม่ได้เดินตามมาด้วย)   	
ที, มีด           	(พร้อมกัน) เห้ย ทางนี้ !!!
(โอะ เดินงง ๆ เดินตามทุกคนไป) 
 
ฉาก ๖ ห้องคณบดี

ตัวละคร นักศึกษาสามเกลอ (ที มีด โอะ), คณบดี
 
นศ.สามเกลอ 	สวัสดีครับ/ค่ะ อาจารย์
(นศ.สามเกลอยืนเรียงกัน โอะ มีด ที, มีดมีสีหน้าของความโกรธอยู่ภายใน)
คณบดี         	จ๊ะ สวัสดีจ๊ะ วันนี้มีอะไรกันหรอคะ ถึงได้มาหาครูกัน
โอะ               	คือ พวกผมเพิ่มทราบมาจากอาจารย์แพททริคครับ ว่าอาจารย์แพททริคได้ขอลาออกกับคณบดีแล้ว นี่จริงหรือเปล่าครับ
คณบดี         	(หนักใจ) ใช่จ๊ะ อาจารย์แพททริคเพิ่งจะมายื่นใบลาออกกับครูเมื่อตะกี้นี้เอง
มีด               	(ระเบิดความเก็บกด, ชูกำปั่น, ก้าวรุกไปที่คณบดี) แล้วทำไมอาจารย์ไม่ห้ามเขาละคะ (โอะ, ที รีบคว้าตัวมีดไว้ ดึงให้กลับมายืนที่เดิม)
คณบดี         	(ตกใจ) เออ คือ ไม่ใช่ว่าครูไม่เสียดายอาจารย์แพททริคนะคะ ครูเองก็เสียดายเขาเหมือนกัน
โอะ               	แล้วแบบนี้พวกผมจะเรียนกับใครอะครับ ตั้งแต่อาจารย์แพททริคมาสอน ผมก็เข้าใจขึ้นมาเลย
คณบดี         	เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงค่ะ เดี๋ยวครูจะหาอาจารย์มาสอนแทนอาจารย์แพททริคให้แน่นอน
มีด               	(ระเบิดความเก็บกด, ชูกำปั่น, ก้าวรุกไปที่คณบดี) ไม่มีใครแทนเขาได้หรอกคะ (โอะ, ที รีบคว้าตัวมีดไว้ ทีลากให้ไปยืนท้ายแถว)
คณบดี         	ไม่ว่ายังไง เราก็ควรจะเคารพการตัดสินใจของอ.แพททริคนะคะ
ที                  	ถ้างั้น พวกผมก็คงทำอะไรไม่ได้แล้ว ขอบคุณอาจารย์มากเลยนะครับ พวกผมไม่รบกวนอาจารย์แล้วครับ
 
ฉาก ๗ โต๊ะกลุ่มนักศึกษา

ตัวละคร นักศึกษาสามเกลอ (มีด ที โอะ)
 
(นักศึกษาทั้งสามเดินเข้ามาในฉาก, ไปที่โต๊ะนั่ง)
มีด               	นี่ขนาดคณบดีนะเว้ย ยังไม่รู้ห่าอะไรเลยอะ อาจารย์ดีดีทั้งคนนะเว้ย เขาไม่คิดจะทำอะไรเลยหรอ
โอะ               	โอ้ย แล้วแบบนี้กูจะเรียนจบมั้ยวะเนี่ย
ที                  	เห้อ พวกเราจะทำอะไรได้ ก็พวกเรามันเป็นแค่เด็กนิ....
 
จบ.